Dichotomie, wie houdt er niet van. Hoe heerlijk zondig is het om af en toe de dingen ongenuanceerd een beetje op te delen in hokjes. Hoe minder categorieën, des te beter. Voor vandaag heb ik voor jullie een onderdeling van de mens. Enerzijds de mens die weet wat ‘vrimibo’ is, anderzijds de mens die aucune idee heeft. Lang hoorde ik bij de laatste categorie. Naïef wandelde ik voorheen op vrijdagse namiddagen langs de gezellige terrasjes, zonder dat ik het wist, aanschouwend de mens van de eerste categorie, de vrimibomens. Ze stonden daar een paar meter van mij af, gefatsoeneerd en al om zich heen kijkend met een glas in de hand. Af en toe praatte er een paar, schaterde er een ander. De aktetas naast hen geplaatst. Het was pas toen ik zelf startte met een serieuze baan dat het begrip vrimibo voor het eerst mijn cognitieve veld binnentrad. ‘Monica, morgen vrimibo, staat in de agenda’. De volgende dag, vrijdag, stond ik op afgesproken tijd en plaats met een borrel in mijn hand.
De vrimibo-mens heeft zijn eigen taal en gewoontes. De niet-vrimibo-mens, die valt te herkennen in de ontkenning van de vrimibomens. De niet-vrimibo-mens heeft namelijk geen overeenkomende set met gewoontes of uitspraken. Hij is nooit aangepast geraakt en leeft als een sauvage te midden de vrimibo’s. Door niet te werken als werknemer in een bedrijfsstructuur, hoefde hij zich niet te comprimeren en bleef hij authentiek. Authenticiteit brengt originaliteit mee. Het Griekse authentes betekent ‘one acting on one’s own authority’ 1. En dat is precies wat kunstenaars en andere vrije creërende geesten believen te hebben. De niet-vrimibo; ze zijn een beetje gek, een beetje anders, maar koester ze want ze vullen uw boekenkasten, uw schermen en uw zondagse uitjes naar musea en theater. Prachtig, hoe cultuur herenigt.
1 online etymology dictionary
